Dzieje formacji Kilka razy w historii formacji czeskie władze Protektoratu zgłaszały Niemcom propozycje wysłania jej na front wschodni, ale za każdym razem okupanci zdecydowanie odmawiali, obawiając się zdrady i dezercji Czechów. Pierwszy raz miał miejsce 3 lipca 1941, kiedy prezydent Protektoratu Emil Hácha oficjalnie zapytał protektora Konstantina von Neuratha o możliwość utworzenia Legionu Czeskiego do walki z Sowietami. Druga inicjatywa wykorzystania na froncie oddziałów Wojska Rządowego wyszła z Naczelnego Dowództwa Wehrmachtu (OKW) latem 1942. Wreszcie w styczniu 1943 propozycję użycia Czechów do walki z Sowietami ponownie zgłosił prezydent Hácha, silnie naciskany przez jednego z najważniejszych czeskich kolaborantów ministra szkolnictwa i oświaty Emanuela Moravca.
Ostatecznie jednak czescy żołnierze zostali wysłani do walki, ale nie przeciwko Armii Czerwonej. W maju 1944 Niemcy – coraz gorzej radzący sobie z ofensywą aliantów i rozrostem sił partyzanckich – postanowili wysłać do północnych Włoch większość sił Vládní vojsko. W protektoracie pozostał jedynie 1 Batalion stacjonujący w Pradze. Czesi mieli ochraniać strategicznie ważne obiekty i instalacje wojskowe oraz linie komunikacyjne.