thumb|241px|Wysepki Langerhansa thumb|241px|Wysepka Langerhansa wyizolowana z trzustki szczura. Obraz z mikroskopu konfokalnego: jądra wybarwione na niebiesko DAPI, insulina (komórki beta) wybarwiona na zielono za pomocą skoniugowanych z barwnikiem przeciwciał antyinsulinowych, glukagon (komórki alfa) wybarwiony na czerwono za pomocą skoniugowanych z barwnikiem przeciwciał antyglukagonowych. Wysepki Langerhansa, wyspy Langerhansa, wyspy trzustkowe, wysepki trzustkowe (łac. insulae pancreaticae) – jeden z gruczołów wydzielania wewnętrznego, w postaci skupisk komórek występujących i rozrzuconych w miąższu trzustki, głównie w obrębie jej ogona. Stanowią one od 1% do 3% masy całego narządu. , które wydzielają hormony regulujące węglowodanową przemianę materii organizmu.

Wyróżnia się: komórki alfa (A), około 25% – wydzielają glukagon komórki beta (B), około 60% – wydzielają insulinę i amylinę komórki delta (D), około 10% – syntezują somatostatynę komórki F, około 5% – wydzielają trzustkowy polipeptyd.

Niektóre źródła uznają komórki delta i za tożsame.

Wysepki Langerhansa pełnią zasadniczą rolę w wydzielaniu dokrewnym, które regulowane jest za pomocą sprzężenia jelitowo-trzustkowego, wywołanego przez pokarm.