Plan działania 3 Armii zakładał wyjście jej oddziałów na linię Stochód–Styr, z jednoczesnym opanowaniem Kowla i Łucka. Gen. Sikorski nie zamierzał uderzać od czoła na ugrupowania wojsk sowieckich, lecz planował działania na trzech oddzielnych kierunkach. W tym celu powołał dwa związki operacyjne: północny i południowy. Związkiem północnym (7 i 18 Dywizja Piechoty, 214 pułk ułanów, Grupa Bałachowicza i brygada kozaków dońskich) dowodził gen. Franciszek Krajowski, który miał nacierać z rejonu Dorohuska wzdłuż toru kolejowego na Kowel, współdziałając od północy z grupą pancerną mjr. Włodzimierza Mazura-Bochenka. Związkiem południowym (9 i 13 Dywizja Piechoty, Korpus Jazdy płk. Rómmla) dowodził początkowo gen. Stanisław Haller, a od 10 września 1920 gen. Adam Nowotny. Ten drugi związek operacyjny, współdziałający od południa z 10 Dywizją Piechoty i brygadą esauła Jakowlewa, miał uderzyć wzdłuż osi Hrubieszów–Włodzimierz Wołyński–Łuck.
Działania na Kowel Główne zadanie uderzenia na Kowel, organizowane wspólnie z 4 Armią gen. Leonarda Skierskiego, powierzono Grupie Operacyjnej gen. Franciszka Krajowskiego. 10 września ruszyła ofensywa. Początkowo prowadzona była przy niewielkim oporze przeciwnika.