11 września oddziały polskie przekroczyły Bug na północ od Hrubieszowa.
W tym czasie grupa okrążająca 3 Armii miała wejść w pas działania 4 Armii i przez Mokrany wyjść na skrzydło i tyły wojsk sowieckich ześrodkowanych w rejonie Kowla, a siły główne GO gen. Krajowskiego uderzały wzdłuż drogi i linii kolejowej Dorohusk–Luboml–Maciejów–Kowel. Północne skrzydło stanowiła 7 Dywizja Piechoty gen. Schuberta, centrum – XXXVI Brygada Piechoty gen. Wróblewskiego, a południowe skrzydło – XXXV BP.
Grupa Operacyjna gen. Żeligowskiego 12 września zajmowała linię Krystynopol–Sokal, a grupa pancerno-motorowa mjr. Włodzimierza Bochenka, wykorzystując luki w ugrupowaniu 12 Armii, kierowała się z Włodawy wzdłuż linii kolejowej Brześć–Kowel. Pod wieczór 11 września dotarła do skrzyżowania szosy Włodawa–Kobryń i Brześć–Kowel.
W czasie, kiedy walczono o Kowel, XXXVI BP rozbiła czołowe oddziały sowieckich 25 i 58 DS i rozwijała natarcie na Maciejów, a XXXV BP kierowała się bardziej na południe, aby uderzyć na oddziały sowieckie cofające się z Włodzimierza Wołyńskiego.
Rankiem 13 września do Kowla od północnego zachodu zbliżyły się oddziały wydzielone 7 Dywizji Piechoty, a od zachodu i południa bataliony 18 DP. O 12:00 13 września nastąpiło spotkanie oddziału mjr. Bochenka z czołówkami sił głównych GO gen.