Trzęsienie ziemi i filozofia Oświecenia Rok 1755 to epoka ożywionych zmian społecznych. Rewolucja przemysłowa, Oświecenie i kapitalizm stworzyły w wielu krajach Europy podstawy do budowy nowoczesnego modelu społeczeństwa. Trzęsienie ziemi wpłynęło znacząco na myślicieli Oświecenia. Wielu filozofów, na czele z Wolterem (w Kandydzie oraz w Poème sur le désastre de Lisbonne – Poemat o zagładzie Lizbony), włączyło do swoich prac notatkę na temat trzęsienia ziemi w Lizbonie. W obu swoich dziełach Wolter atakuje optymistycznych filozofów (m.in. Leibniza z jego Teodyceą), którzy katastrofę, w wyniku której zginęło tysiące ludzi i która spowodowała ogromne straty materialne, tłumaczyli jako interwencję sprawiedliwego i dobrotliwego Boga.
Narodziny sejsmologii thumb|Ruiny kościoła do Carmo Sumienność i determinacja ministra nie ograniczyła się wyłącznie do rekonstrukcji miasta. Markiz de Pombal przeprowadził we wszystkich parafiach Portugalii ankietę, dotyczącą trzęsienia ziemi i jego skutków w całym kraju. Podstawowe pytania ankiety: Jak długo trwało trzęsienie? Ile razy powracało? Jakiego rodzaju straty spowodowało? Jak reagowały zwierzęta? Co się stało ze studniami?