:Prawdopodobnie ten surowy Uniwersytet nie zechce kobiety, chyba że pańska uprzejmość rzuci płomień wesołości na zachmurzone czoła waszych milczących uczonych,zmusi ich zmienić zdanie, i przekona, że mądrość, jakkolwiek bardzo szacowna, jestniczem bez wdzięku. Wdzięk ten, wierny towarzysz mojej płci, będzie stronił od nudnego tłumu, który pragnie zabronić nam posiadać rozum i talent i nie zajrzy do świątyni, w której nam nie wolno być kapłankami. – Nie tak postępowali filozofowie starożytniJózef Frank, Pamiętniki, oprac. i tłum. Władysław Zahorski, Wilno 1913, s. 124-125. .Oprócz pisania powieści, jak wiemy z listów Mostowskiej do Zawadzkiego, pisała ona aryjki do swoich utworów, rysowała kopersztychy, występowała w teatrze de societé w Fedrze w tłumaczeniu Franciszka Ksawerego Chomińskiego, a także pisała tragedie, które wystawiano w teatrzeMonika Urbańska, Anna Mostowska. Powieści, listy, Łódź 2014, s. 21..
Lekcje rysunku 3 listopada 1805 roku Mostowska donosi wydawcy, że za tydzień otrzyma on tłumaczenie pt. Posąg i Salamandra oraz rysunek do powieści Zamek Koniecpolskich, w malowaniu którego pomagał jej Jan Rustem.