Wiadomo też, że pisarka w latach 1792–1794 podróżuje do Rzymu, Drezna i Petersburga. Część wojaży odbywa z mężem, który w trakcie wojażu powraca na kilka miesięcy do Warszawy. W 1794 roku udają się razem do posiadłości Mostowskiego we Francji, gdzie pozostają najprawdopodobniej do 1802 roku, kiedy jego związek z Potocką jest już w zaawansowanej fazie. Bez wątpienia jednak małżeństwo z Mostowskim rozbudza w Annie ambicje, poszerza jej znajomości i horyzonty, finalnie skutkując pochwyceniem za pióro. W liście z 3 listopada 1805 roku, a zatem już po rozwodzie i ponownym ożenku Mostowskiego, wileńska dama prosi Zawadzkiego, by wystarał się dla niej o powieści byłego męża. Z kolei 28 sierpnia 1806 roku oznajmia, że powieści Mostowskiego dodają jej odwagi. Po rozwodzie nadal śledzi jego karierę, czyta wydawane przez niego książki, czyniąc z nich punkt odniesienia dla swoich dokonań literackichMonika Urbańska, Anna Mostowska – prekursorka romantyzmu, [w:] Moje rozrywki. powieści, pod red. Jarosława Ławskiego, Białystok 2022, s. 19..
Okres powieściopisarstwa