agent polityczny w Gilgicie (Gilgit Agency) (1920–1924). Za zasługi w służbie Indian Expeditionary Force w Mezopotamii odznaczono go w 1917 r. Orderem Imperium Indyjskiego III klasy (CIE), przyznając równocześnie jego żonie Order Imperium Brytyjskiego IV klasy (OBE). W 1924 r. David i Emily Lorimerowie powrócili do Wlk. Brytanii i zamieszkali w Welwyn Garden City w hrabstwie Hertfordshire. Przechodząc na emeryturę w 1927 r. miał stopień podpułkownika (lieutenant colonel).
Praca językoznawcza David Lorimer, choć nie miał do tego formalnego przygotowania akademickiego, prowadził systematyczne badania językowe na obszarach, gdzie stacjonował podczas pełnienia służby wojskowej i politycznej. Pewną część wyników swoich badań opublikował, a najobszerniejsze z tych opracowań dotyczy języka buruszaski, którym posługują się Hunzakuts – mieszkańcy Doliny Hunzy. Inne języki i dialekty, które badał i o których pisał to: język pasztuński – język grupy etnicznej Pasztunów zamieszkujących obecnie m.in.