rozległe rejony Afganistanu, Pakistanu i Iranu; odmiany języka nowoperskiego – jak Badakshani, którym posługiwano się w Badachszanie (w północno-wschodnim Afganistanie i południowo-wschodnim Tadżykistanie); Madaglashti – język dari mówiony szerzej w Afganistanie; Bakhtiari – dialekt bachiarski, jedna z odmian języka luri używana w południowo-wschodnim Iranie; domaaki (lub dumaki) – język potoczny niewielkiej grupy etnicznej zamieszkałej głównie w Dolinie Hunzy, a czasach księstwa Hunzy należącej do najniższej, nieuprzywilejowanej warstwy społeczeństwa; język wachański – dominujący język regionu Gojal w Dolinie Hunzy, używany także w innych regionach północnego Pakistanu i Afganistanu, a także na południu Tadżykistanu i Chin.
Z ogromnego zasobu niepublikowanych na bieżąco materiałów językowych wydano w 1962 r. jego pracę dotyczącą dialektowej odmiany buruszaskiego – werchikwar – z doliny Yasin. W 1979 r. w niemieckojęzycznym opracowaniu (wstęp i uwagi) ukazały się anglojęzyczne teksty Lorimera z zakresu jego etnograficznych studiów nad ludami zamieszkującymi północno-zachodnie obrzeża Indii Brytyjskich (zwane w tamtym okresie Dardystanem – Dardistan) – Materialien zur Ethnographie von Dardistan. Także inne jego teksty są włączane do antologii i opracowań, pewien ich wybór cytuje portal Encyclopaedia Iranica.