Decydujący mecz w listopadzie 1960 roku z Górnikiem Wałbrzych (2:0) obejrzało ok. 20 tysięcy widzów, WKS Unia awansowała do II ligi. Jesienią 1960 doszło do fuzji WKS Lublinianki i WKS Unii, a nowy klub przyjął nazwę WKS Lublinianka. mały|Zawodnicy KS Lublinianka w roku 1961. 1961 – drugoligowa Lublinianka osłabiona po awansie odejściem kilku podstawowych zawodników, po początkowych sukcesach, zaczęła osiągać coraz gorsze wyniki. Jesienią 1961 klub spadł z II ligi. Sukces odnieśli jednak juniorzy, kwalifikując się do finałowych walk o Mistrzostwo Polski juniorów, gdzie zajęli trzecie miejsce. 1961/1962 – Lublinianka podjęła próbę powrotu do II ligi, jednak nieudaną. Ostatnie dwa mecze z Motorem 1:1 oraz 0:1 sprawiły, że to ten klub przechodzi dalej. W tym samym sezonie Lublinianka zremisowała z mistrzem Polski Górnikiem Zabrze 2:2, oraz rozgromiła Ruch Chorzów 5:1. W klubie oprócz piłki nożnej funkcjonowało w tym czasie kilka sekcji: judo, koszykówka, piłka ręczna, pływanie, podnoszenie ciężarów i strzelectwo sportowe. mały|Kazimierz Górski w czasie ceremonii wręczenia Krzyża Komandorskiego z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski. 1963 – WKS Lublinianka zatrudniła na stanowisku trenera pierwszej drużyny Kazimierza Górskiego, kierownikiem klubu pozostał Józef Wiśniewski.