thumb|242px|Bitwa morska pod Salis była pierwszym starciem na Bałtyku, podczas którego wykorzystano brandery. Obraz Willema van de Veldego (młodszego) przedstawia bitwę pod Solebay w roku 1672, gdzie również użyto branderów Bitwa morska pod Salis – bitwa morska stoczona pomiędzy flotą Rzeczypospolitej i flotą szwedzką nocą 23/24 marca 1609 roku, podczas wojny polsko-szwedzkiej (1600–1611).
Geneza bitwy Po zdobyciu Parnawy 2 marca 1609 roku hetman wielki litewski Jan Karol Chodkiewicz ruszył w kierunku Rygi zagrożonej przez wojska szwedzkie generała Joachima Fryderyka von Mansfelda. Po drodze zauważył możliwość zniszczenia bazującej w porcie Salis (obecnie Salacgrīva na Łotwie, staropol. SzalcAdam Naruszewicz: Historya J.K. Chodkiewicza, Wojewody Wileńskiego, Hetmana Wielkiego W. Ks. Lit., Lipsk 1837, tom I, s. 190.) eskadry szwedzkiej, która blokowała Rygę od strony morza. Całkowicie panujący na Bałtyku Szwedzi nie czuli się zagrożeni, dlatego ich straż w używanym w charakterze dodatkowej bazy porcie pełniła swe obowiązki niedbale i łatwo dała się zaskoczyć. Zresztą zaskoczenie było jedyną szansą hetmana, w otwartej bitwie słabe siły polsko-litewskie na morzu nie miałyby szans wobec przewagi przeciwnika.