Grupa Pancerno-Motorowa Dowództwa Obrony Warszawy – improwizowany pancerny pododdział broni pancernych Wojska Polskiego w kampanii wrześniowej 1939 roku.
Sformowana w Warszawie w dniu 4 września 1939 roku z pododdziałów pancernych i samochodowych 3 batalionu pancernego w Warszawie, pancernych Centrum Wyszkolenia Broni Pancernej (11 batalionu pancernego) w Modlinie oraz zmotoryzowanych kompanii przeciwpancernych.
Formowanie Po sformowaniu pododdziałów przewidzianych planem mobilizacyjnym przez 3 batalion pancerny w Warszawie, z nadwyżek mobilizacyjnych batalionu sformowano 2 września improwizowaną kompanię czołgów lekkich do dyspozycji Naczelnego Wodza. Na dowódcę tej kompanii wyznaczono oficera 3 batalionu pancernego kpt. Stanisława Grąbczewskiego. Wyposażono ją w będące w trakcie prób odbiorczych w Forcie Wola jednowieżowe czołgi lekkie 7 TP w ilości 11 sztuk. Przez następne dwa dni kompletowano wyposażenie kompanii w radiostacje. Na rozkaz Ministra Spraw Wojskowych od 3 września w 3 batalionie pancernym z czołgów lekkich szkolnych dwuwieżowych 7TP utworzono pluton czołgów. Tym samym rozkazem 4 września w Centrum Wyszkolenia Broni Pancernych z nadwyżek centrum, 11 batalionu pancernego (batalionu doświadczalnego) utworzono kompanię czołgów rozpoznawczych TK-3 pod dowództwem kpt.