Ukształtowanie Przełęcz, usytuowana w miejscu, w którym grzbiet przybiera postać nieznacznie sfałdowanego plateau, ma formę szerokiego siodła. Stoki wschodnie obniżają się bardzo łagodnie ku płytkiej, bezwodnej dolinie, schodzącej w kierunku Saint-Cergue, a następnie długo opadają w stronę ogromnego obniżenia Jeziora Genewskiego. Stoki zachodnie obniżają się znacznie szybciej ku wysoko położonej, śródgórskiej dolinie rzeki Orbe, która tu, na wysokości przełęczy, ma swoje źródła.
Znaczenie komunikacyjne Przez przełęcz wiódł stary szlak komunikacyjny, uczęszczany od średniowiecza, łączący wschodnią Francję (Burgundię, Franche-Comté) z basenem Jeziora Genewskiego i prowadzący dalej przez Genewę do Włoch. Tereny te należały wówczas do potężnego opactwa z Saint-Claude. W 1299 roku Humbert de Thoire-Villars otrzymał ziemię od ówczesnego opata Saint-Claude, Étienne I de Saint-Cergues, na budowę zamku chroniącego przejście do Saint-Cergue. Po utrwaleniu się reformacji i włączeniu ziem obecnego kantonu Vaud do Berna (1536) napięcia graniczne między Bernem a Franche-Comté częściowo utrudniły ruch na szlaku przez przełęcz Givrine.