Theodore Eisfeld (ur. 11 kwietnia 1816 w Wolfenbüttel, zm. 2 lub 16 września 1882 w Wiesbaden) – niemiecki dyrygent, skrzypek i kompozytor, aktywny w USA.
Życiorys Studiował grę na skrzypcach u w Brunszwiku oraz kompozycję u Carla Gottlieba Reissigera w Dreźnie, a także u Gioacchino Rossiniego w Bolonii. W latach 1839–1843 był kapelmistrzem teatru dworskiego w Wiesbaden. W 1848 wyjechał do Nowego Jorku, gdzie w sezonie 1849/1850 dyrygował trzema koncertami Filharmonii Nowojorskiej. W 1852 został pierwszym dyrygentem tej filharmonii oraz jej dyrektorem muzycznym; pełnił te funkcje do 1865, dzieląc je w niektórych latach z Carlem Bergmannem. Prowadził także New York Harmonic Society, a w latach 1857–1866 Brooklyn Philharmonic Society.
Był pionierem w zakresie publicznego prezentowania muzyki kameralnej. W latach 1849–1850 występował jako skrzypek w serii koncertów kameralnych organizowanych dla nowojorskich subskrybentów. Następnie założył własny kwartet, który dawał publiczne koncerty w latach 1851–1859. Zespół wykonywał utwory Haydna, Mozarta, Beethovena, Mendelssohna i Spohra, które choć konserwatywne, często były szerzej nieznane amerykańskiej publiczności.