Działał również jako kompozytor. Jego utwory cieszyły się powodzeniem i były wykonywane podczas nowojorskich koncertów filharmonicznych, m.in. Élégie cantabile na kornet, Variations de Bravura na sopran, Scena Italiana di Concerto na baryton i Concertino na klarnet.
W 1858 Eisfeld był jednym z nielicznych pasażerów uratowanych z parowca „Austria”, który spłonął na środku Atlantyku podczas rejsu z Niemiec do USA; 471 osób straciło wtedy życie. Ta katastrofa odbiła się na zdrowiu psychicznym Eisfelda, jednak przezwyciężając traumę kontynuował w następnych latach swoją aktywność zawodową. Dopiero w 1866 przeszedł na emeryturę i przeniósł się na stałe do Wiesbaden.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Niemieccy dyrygenci Kategoria:Niemieccy skrzypkowie Kategoria:Niemieccy kompozytorzy Kategoria:Ludzie związani z Nowym Jorkiem Kategoria:Urodzeni w 1816 Kategoria:Zmarli w 1882 Kategoria:Ludzie urodzeni w Wolfenbüttel