Jest to strefa liminalna pomiędzy wnętrzem a zewnętrzem dla tego, kto przebywa w getcie; reformator dokumentujący siedlisko ubogich przechodzi przez nie, nie zauważając tego, nie dostrzegając tego, co można stworzyć w ciasnej przestrzeni, jeśli nie uwertury, profanacji, czy też nie zwraca uwagi na nasze piękne wady i straszne ozdoby ”Hartman, Lose Your Mother (2007), p. 85..
Wkład w zrozumienie niewolnictwa Hartman wniosła literacki i teoretyczny wkład w zrozumienie niewolnictwa. Jej pierwsza książka, Scenes of Subjection: Terror, Slavery, and Self-Making in Nineteenth-Century America, jest badaniem, między innymi, przecięcia niewolnictwa, płci i rozwoju progresywizmu w Stanach Zjednoczonych poprzez eksplorację pustych genealogii, pamięci i długotrwałych skutków rasizmu. Analizując różnorodne materiały kulturowe - dzienniki, czasopisma, teksty prawne, niewolnicze i inne narracje oraz historyczną pieśń i taniec - Hartman bada niepewną instytucję władzy niewolniczej. Jej druga książka, Stracić matkę: podróż wzdłuż atlantyckiego szlaku niewolników (2007), jest konfrontacją z problematycznymi związkami między pamięcią, narracjami i reprezentacjami. Koncentruje się na „nie-historii” niewolnika, sposobie, w jaki niewolnictwo „wymazało jakąkolwiek konwencjonalną modalność pisania zrozumiałej przeszłości”.