W Sanoku pod okupacją niemiecką zamieszkiwał przy ul. Sanowej 6 w Sanoku, żyjąc w jednej z izb domu rodziny Szałajko. Zarabiał na życie wyprawianiem skór ze zwierząt futerkowych. Został zwerbowany do działalności konspiracyjną i 15 kwietnia 1940 został zaprzysiężony na żołnierza Związku Walki Zbrojnej, przyjmując pseudonim „Rybak” (wówczas nie znał nazwy organizacji). Działając pod komendą Aleksandra Rybickiego ps. „Jacek” dokonywał obserwację niemieckiej służby granicznej na rzece San (przepływającej nieopodal jego domu), wypełniał zadania wywiadowcze, kolportażu materiałów i poczty konspiracyjnych. W tym celu oficjalnie poruszał się w charakterze ajenta Powiatowego Zakładu Ubezpieczeń, ściągającego składki ogniowe, i działał na obszarze sięgającym granic ze Słowacją i Węgrami. Przeprawiał też ludzi przez San na stronę radziecką (w jednej z takich akcji został ranny w rękę po ostrzale niemieckim). Miał przyrodniego brata Arnolda Andrunika, także zaangażowanego w ZWZ ps. „T”, a po podjęciu przez niego pracy na stanowisku kierownika biura meldunkowego w magistracie (Stadtverwaltung) od 1 lutego 1941 przejął jego dotychczasowe obowiązki w łączności Obwodu ZWZ „San” z jednoczesnym ich rozszerzeniem. Równolegle objął funkcję łącznika komendanta Obwodu, Rudolfa Schmidta, z Okręgiem ZWZ Kraków.