Wyjeżdżał też z pocztą do Krakowa, skąd transportował materiały propagandowe polskiego podziemia. Wiosną 1941 konwojował transport broni w Bieszczadach. Był jednym z łączników terenowych placówki przerzutowej trasy kurierskiej pod kryptonimem „Bronisława” (szefem łączności tejże był ww. „Jacek”). Oprócz obowiązków łącznika utrzymywał też punkt kontaktowy w mieszkaniu przy ul. Sanowej.
W 1941 był poszukiwany przez gestapo, najprawdopodobniej w następstwie aresztowania i wymuszonych torturami zeznań kpt. Józefa Gołębia ps. „Prus” (zastępca odcinka tras południowych i całej siatki przerzutowej). 20 sierpnia 1941 w jego domu zostali aresztowani przez Niemców członkowie siatki A. Rybickiego: Władysław Łykowski ps. „Olcha” i Jan Rerutko ps. „Drzazga”, a po dwóch godzinach także sam „Rybak”. Od tego czasu był osadzony w sanockim więzieniu i poddawany śledztwu (Jan Rerutko został wkrótce zwolniony, zaś bezpośrednio zagrożony aresztowaniem Arnold Andrunik zbiegł z miejsca pracy w urzędzie). W sanockim więzieniu był przetrzymywany do 2 września 1941. Następnie był więziony w więzieniu Montelupich w Krakowie od 3 września 1941 do 23 lutego 1942. Podczas trwającego śledztwa był torturowany, ale nikogo nie wydał i dopiero wtedy dowiedział się o nazwie organizacji tj. ZWZ.