Józef Czarnota (ur. 1818 r., w Schwarzwasser (obecnie Strumień) na Śląsku Cieszyńskim – zm. 20 września 1852 r., w Teheranie) – austriacki inżynier górniczo-hutniczy i mineralog polskiego pochodzenia, całą bardzo krótką karierą zawodową związany z Persją. Jeden z pierwszych zdobywców szczytu Demawend w górach Elburs.
Przyszedł na świat w ówczesnym Księstwie Cieszyńskim, w rodzinie mistrza farbiarskiego, jako poddany cesarza autriackiego.
Po ukończeniu trzyletnich studiów w Akademii Górniczej w Bańskiej Szczawnicy rozpoczął w roku 1848 kurs hutniczy w Cesarsko−Królewskiej Tymczasowej Styryjskiej Krajowej Szkole Górniczej (niem. „Steiermärkisch-Ständische Montanlehranstalt“) w Vordernbergu, która rok później przeniesiona została do Leoben. Krótko po ukończeniu nauki w 1850 r. przyjął w Wiedniu ofertę przedstawiciela szacha perskiego, który poszukiwał specjalistów dla zakładanej w Teheranie politechnicznej szkoły wojskowej. Wraz z lekarzem, doktorem Jakobem Eduardem Polakiem, 26 listopada 1851 r. przybył do Teheranu.