Recepcja Zdaniem Nikołaja Bierdiajewa, ta praca Sołowjowa obok platońskiej Uczty stanowi najlepszy utwór z tego wszystkiego, co w historii człowieczeństwa zostało napisane o miłości. Henryk Paprocki podkreśla, że Sołowjow sformułował szereg oryginalnych myśli na temat miłości erotycznej i jako jeden z pierwszych myślicieli chrześcijańskich uznał osobowy, a nie prokreacyjny sens miłości mężczyzny i kobiety. Halina Rarot sądzi, że obok teorii Karola Wojtyły, zaproponowanej przede wszystkim w książce Miłość i odpowiedzialność, filozofia miłości Sołowjowa dotychczas pozostaje nowatorskim podejściem w myśli chrześcijańskiej.
Poglądy Sołowjowa na miłość erotyczną zostały poddane krytyce przez niektórych myślicieli. Książę Jewgienij Trubieckoj w swojej pracy, poświęconej światopoglądowi Sołowjowa, pisał, że sens miłości erotycznej w ujęciu Sołowjowa stanowi filozofię człowieka, który tak samo, jak Zygmund w dramacie muzycznym Richarda Wagnera "Walkiria", nie może wyobrazić sobie raju bez swojej Zyglindy. Trubieckoj podkreślał, że Ewangelia głoszą:
Wbrew Ewangeliom, teoria Sołowjowa przedstawia Królestwo Boże jako unieśmiertelniony romans.