Widok na Górę Zamkową i rzekę Wilię thumb|Patrol 4 pułku ułanów na Placu Katedralnym po zajęciu Wilna thumb|Przybycie Józefa Piłsudskiego do Wilna – powitanie na dworcu kolejowym thumb|Msza polowa z udziałem Naczelnika Państwa Józefa Piłsudskiego w Wilnie thumb|Józef Piłsudski, Edward Śmigły-Rydz, Kazimierz Sosnkowski i Stanisław Szeptycki przed frontem żołnierzy polskich na Placu Łukiskim w Wilnie thumb|Zajęcie Wilna – wojsko przed katedrą wileńską po uroczystym nabożeństwie thumb|Hołd Naczelnika Państwa Józefa Piłsudskiego (widoczny w centrum) w Ostrej Bramie po wyzwoleniu Wilna thumb|Wilno – Cmentarz Misjonarzy na Rossie. Kaplica i groby żołnierzy poległych w obronie Wilna 1919–1920
Marsz i natarcie na Wilno Wczesnym rankiem 16 kwietnia ze wsi Myto, maszerując drogą Myto–Krupy–Żyrmuny w kierunku Wilna, wyruszyła grupa ppłk. Beliny-Prażmowskiego w składzie dziewięciu szwadronów kawalerii z plutonem artylerii konnej. Jej straż przednia miała tego dnia pokonać 35 km i osiągnąć Bastuny. W ślad za kawalerią podążał gen. Edward Śmigły-Rydz z trzema batalionami 2 Dywizji Piechoty Legionów i dwiema bateriami artylerii. Nie napotykając na opór nieprzyjaciela, po wyjściu na trakt wileński szybkość marszu jazdy wzrosła. Całość zgrupowania kawalerii już o 16.00 zatrzymała się na kwaterach w rejonie Woronów – stacja Bastuny – Sokoły.