Zasada działania mały|Przepust na Tajchu Klinger|alt=Rów pełniący rolę przepustu, zbudowany ze skał W okolicach Bańskiej Szczawnicy nie ma żadnych większych cieków wodnych (najbliższa rzeka, Hron, oddalona jest o ponad 10 kilometrów), dlatego podjęto decyzję o budowie systemu wyłapującego i gromadzącego wodę opadową. System składał się z ok. 60 zbiorników o łącznej pojemności 7 milionów metrów sześciennych, do których woda była doprowadzana za pomocą kanałów o łącznej długości 72 kilometrów. Niektóre tajchy były ze sobą połączone systemem kanałów i wodnych sztolni, umożliwiających uzupełnianie poziomu wody w tych zbiornikach, z których był najintensywniejszy pobór. Ponad 40 z tych zbiorników wykorzystywanych było przez zakłady górnicze, pozostałe zaopatrywały w wodę pitną i użytkową miasto, służyły także jako stawy rybne.
Ze zbiorników woda płynęła systemem kanałów o łącznej długości 57 km do kół wodnych, które napędzały rozmaite urządzenia górnicze i hutnicze. Koła wodne napędzały przede wszystkim siedem pomp, dzięki którym możliwe było usuwanie wód podziemnych zalewających kopalnie, a także wyciągi, wydobywające urobek na powierzchnię. Poza tym poruszały stępy do rozdrabniania rudy, młoty w kuźnicach czy miechy pieców hutniczych.