Zajmował się także botaniką historyczną, do studiowania której nauczył się łaciny i paleografii, które potrzebne mu były do odczytania kodów w starożytnych zielnikach.
W 1937 roku Ministerstwo Rolnictwa przyznało mu srebrny medal za działalność w dziedzinie roślin leczniczych. W połowie lat trzydziestych z powodzeniem zajmował się rośliną pokrzyk wilcza jagoda (Atropa belladonna) i jej substancją czynną stosowaną w leczeniu choroby Parkinsona. Na zaproszenie królowej Eleny, będącej pod dużym wrażeniem badań Nannizziego, w 1936 roku uczestniczył w oficjalnej delegacji do Bułgarii w celu zbadania uprawy rośliny i metod przygotowania leku, który był podstawą tzw. „bułgarskiego lekarstwa”. W 1937 roku, również dzięki wsparciu królowej Eleny, Dyrekcja Generalna ds. Zdrowia powołała Arturo Nannizzi na misję do Niemiec z okazji inauguracji w Kassel kliniki dla pacjentów z tą chorobą. Przy tej okazji został odznaczony dwoma wysokimi odznaczeniami: Krzyżem Rycerskim Korony Włoch i Krzyżem I klasy Germańskiego Czerwonego Krzyża i został mianowany wielkim urzędnikiem niemieckiej służby zdrowia. Swoją ogromną wiedzę zastosował do prac o pasożytach roślin leczniczych, opublikowaną później w książce Pasożyty roślin leczniczych. W 1956 r.