Uzyskał od Konsystorza Monte del Mangia obywatelskie uznanie za swoją działalność naukową.

Po przejściu na emeryturę kontynuował swoje badania i publikował artykuły w głównych i lokalnych gazetach. Zmarł prawie zapomniany, po sześciu latach izolacji i bolesnej choroby. Uniwersytet w Sienie, który odmówił mu nominacji na profesora zwyczajnego z odpowiednim uznaniem ekonomicznym, po jego śmierci poświęcił mu uroczyste upamiętnienie. W 1963 r. ustanowiono nagrodę w jego imieniu, a w 1984 r. gmina Siena na wniosek Accademia dei Fisiocritici nazwała jego nazwiskiem ulicę w rejonie nowej Polikliniki.

W naukowych nazwach utworzonych przez niego taksonów dodawany jest skrót jego nazwiska Nann.

Przypisy

Kategoria:Ludzie urodzeni w Sienie Kategoria:Włoscy botanicy Kategoria:Włoscy mykolodzy Kategoria:Urodzeni w 1887 Kategoria:Zmarli w 1961