Zaccaria Giacometti (ur. 26 września 1893 w Stampie, zm. 10 sierpnia 1970 w Zurychu) – szwajcarski prawnik.
Życiorys Jego rodzicami byli nauczyciel Zaccaria Giacometti (1856–1897) i Anna/Cornelia (1868–1905) z domu Stampa.
Po wczesnej śmierci rodziców wychowywał się w domu ciotecznego dziadka. Bliskie związki łączyły go z rodziną wuja Giovanniego Giacomettiego (był mężem siostry jego zmarłej matki; pokrewieństwo w linii męskiej było nieco dalsze) i jego dzieci, w tym synów Alberto, Diego i Bruno, którzy mieli z czasem stać się światowej klasy artystami. W wieku 14 lat zamieszkał w internacie gimnazjum w Schiers, gdzie był bardzo wysoko ceniony przez nauczycieli i innych uczniów.
Studiował prawo na uniwersytetach w Bazylei i Zurychu; na tym drugim kolejno uzyskał doktorat w 1919 (rozprawa dotyczyła rozdziału państwa i Kościoła), habilitację w 1924 (rozprawa dotyczyła relacji pomiędzy prawem publicznym a cywilnym w orzecznictwie Sądu Najwyższego Szwajcarii). Zawodowo związał się na stałe z Uniwersytetem Zuryskim. Jego promotorem i mentorem w początkach kariery uniwersyteckiej był profesor Fritz Fleiner. Stanowisko profesora nadzwyczajnego prawa publicznego i kanonicznego otrzymał w 1927, a od 1936 był profesorem zwyczajnym prawa publicznego, jako następca Fleinera.