W latach 1956–1957 pracowała w Salonie w PP Dzieła Sztuki i Antyki „Desa” w Gdyni jako rzeczoznawczyni. W 1957 wróciła do Warszawy. Rozpoczęła studia na kierunku reżyseria teatralna w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej. Na zajęcia chodziła rok. W 1958 pracowała w administracji WAM w Warszawie, jednocześnie pisała pracę magisterską nt. „Scenografia Tadeusza Kantora w l. 1945–1963”. W 1963 uzyskała magisterium na Uniwersytecie Warszawskim.
Pracowała w Wydziale Kultury Prezydium Rady Narodowej m. st. Warszawy oraz w Muzeum Historycznym m. st. Warszawy. Następnie jako adiuntka współorganizowała Muzeum Teatralne przy Teatrze Wielkim.
W 1969, po przeprowadzce do Krakowa z drugim mężem – Jerzym Spieglem (Jerzy Got), zorganizowała Wydział Teatrologii przy Uniwersytecie Jagiellońskim (1969–1972). Pracowała jako reżyserka w Wytwórni Filmów Oświatowych w Łodzi. W 1979 współpracowała reżysersko przy filmie dokumentalnym Tarnów, azoty i..., zaś wcześniej przez 2 lata współpracowała jako realizatorka przy filmach dokumentalnych: O polskość śląskiej ziemi oraz Polifonia ze Starego Sącza. Łącznie 1976–1980 jako asystentka reżysera Zbigniewa Bochenka zrealizowała 12 filmów o sztuce i ochronie zabytków.