Jednocześnie od 1976 pracowała w Starym Teatrze im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie na stanowisku kierowniczki literackiej. Była pierwszą kuratorką Muzeum Starego Teatru, które stworzyła w 1976 według pomysłu prof. Jerzego Gota. Wystawę stałą otwarto w 1985. W tym też roku Krystyna Spiegel zakończyła pracę w teatrze. W tym czasie współtworzyła kilka publikacji. Równocześnie wykładała w Państwowej Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie w zakresie kulturoznawstwa (1972–1976) oraz w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej (1976–1983).

W 1986 wróciła do Warszawy. Była najpierw zastępczynią Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, a następnie p.o. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków.

W latach 1991–1996 była kuratorką w Muzeum Plakatu w Wilanowie Oddział Muzeum Narodowego w Warszawie. W tym czasie napisała „Muzeum ulicy” (1996), pierwszą tego typu publikację w historii instytucji, która pokazała ciągłość historii polskiego plakatu. Na publikację zilustrowaną ponad 300 kolorowymi reprodukcjami otrzymała grant finansowy z Ministerstwa Kultury i Sztuki.

Wstąpiła do wielu stowarzyszeń, np. Stowarzyszenia Historyków Sztuki (1969) i Stowarzyszenie Konserwatorów Zabytków (1989).