Z okazji 10-lecia niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej Rada Główna Powszechnej Wystawy Krajowej w Poznaniu nadała mu dyplom uznania za wybitne zasługi w dziedzinie organizacji przemysłu spożywczego w Polsce.

W 1932 r. osiedlił się w dzielnicy Piekar Śląskich Szarleju, gdzie kupił aptekę „Mariańską”. W rok później walne zgromadzenie oddziału górnośląskiego Polskiego Powszechnego Towarzystwa Farmaceutycznego wybrało go do władz tej organizacji. Przez kilka kadencji sprawował obowiązki przewodniczącego Sądu Koleżeńskiego PPTF oraz brał udział w pracach komisji problemowych.

Po wybuchu II wojny światowej nadal prowadził aptekę w Piekarach. 8 kwietnia 1940 r. aresztowało go gestapo. Dzięki interwencji rodziny oraz wysokiemu okupowi udało się go jeszcze tego samego dnia wydobyć z więzienia. Nie miał już prawa prowadzić swojej apteki, ale wobec niedoboru wykwalifikowanych farmaceutów wolno mu było pracować w innych. Jeszcze kilka razy był przez Niemców zatrzymywany. Wraz z innymi farmaceutami niósł konspiracyjną pomoc więźniom obozach, przekazując dla nich leki.