Nigdy nie miałem okazji spotkać w społeczności rosyjskiej kobiety, która przejawiałaby równie wielkie poczucie obowiązku obywatelskiego jak Radzicka. Siła charakteru pomogła jej znieść rozłąkę z dziećmi i ojczyzną, którą nadzwyczaj ukochała i z uśmiechem pogardy znosić wszystkie niewygody oczekujące ją na Syberii. Jej energia, upór, rozum, w znacznej mierze wpłynęły na poparcie [obywateli] powstania w guberni płockiej. Jej przyjaźń z Padlewskim przyniosła dużo dobrego w sprawie walki z jarzmem carskim. (…) Dlaczego Polska jest zniewolona, skoro ma takie matki i żony….
Wróciła do Polski w 1871, pozostając jednak pod nieustannym nadzorem policyjnym. W maju 1872 władze guberni płockiej przeniosły ją do powiatu makowskiego w sąsiedniej guberni łomżyńskiej.
Nie jest znane jej miejsce pochówku.
Upamiętnienie W Regiminie znajduje się ulica jej imienia.
Przypisy
Kategoria:Polscy ziemianie Kategoria:Ludzie związani z Ciechanowem Kategoria:Urodzeni w 1818 Kategoria:Zmarli w 1880 Kategoria:Ludzie urodzeni w Krzemieńczuku Kategoria:Kobiety – powstańcy styczniowi Kategoria:Polscy zesłańcy w Imperium Rosyjskim (powstanie styczniowe) Kategoria:Polscy zesłańcy na Sybir Kategoria:Osoby represjonowane za udział lub pomoc w powstaniu styczniowym Kategoria:Polscy zesłańcy Kategoria:Polscy zesłańcy do Tobolska