Koszula mały|Kawalerowie z Krzczonowa w strojach ludowych. W pierwszym okresie koszula codziennego użytku była szyta z lnianego samodziałowego płótna i sięgała kolan. Noszono ją wypuszczona na zewnątrz spodni. Posiadały szerokie rękawy u dołu marszczono i wszywano oszeweczki szerokości 5–6 cm. Pod pachami wszywano charakterystyczne wtoki – kwadratowe kawałki płótna. Rozcięcie koszuli do połowy długości, odkrywało piersi bez względu na pogodę. Koszulę spinano u szyi czerwona tasiemką tzw. „feteczką” lub „feteć”, alb zwykłym sznurkiem.
Od połowy XIX wieku koszule świąteczne, jak i codziennego użytku wykonane były z białego lnianego materiału. Początkowo zdobione na kołnierzyku i mankietach białym haftem, z czasem stosowano kolory: czerwony, pomarańczowy, żółty i niebieski (w XX wieku pojawia się także czarny i zielony – wpływ wschodni). W trzecim okresie pojawia się na koszulach haft krzyżykowy i ozdabia prócz kołnierzyka i mankietów przód koszuli na rozcięciu (w niektórych przypadkach na bokach, przy zakończeniu koszuli pod pasem).
Pas Mężczyźni żonaci nosili pasy skórzane.