Religijną posługę dla w większości ewangelickich oficerów i żołnierzy sprawowali początkowo przysyłani wraz z wojskiem kapelani.
1 czerwca 1782 roku parafia zyskała w mieście własny cmentarz, gdyż do tej pory zmarłych chowano w oddalonym o około 6 km Gronowie. Burmistrz porządkowy miasta Velhagen oddał w tym celu od dawna nieużytkowany cmentarz przy szpitalu św. Jerzego. W tym samym roku udało się uzyskać katechetę przez państwo opłacanego, pochodzącego z Działdowa pastora Krickende, który utworzył pierwszą szkołę ewangelicką (do której uczęszczały także dzieci katolickie). Oprócz tego rektor Krickende, podczas nieobecności kapelana wojskowego, zastępował go w sprawowaniu wszystkich posług i w prowadzeniu nabożeństw.
Na podstawie rozporządzenia króla Fryderyka II nabożeństwa ewangelickie sprawowano w miejskim ratuszu, w dużej sali posiedzeń na pierwszym piętrze. Jednak ilość wiernych szybko się powiększała. 28 października 1784 roku król Prus Fryderyk II wyraził zgodę na przebudowę dawnego ratusza Nowego Miasta na kościół i sam dołożył na ten cel sumę 1200 talarów (nowomiejski ratusz stał się właśnie zbędny po połączeniu w 1773 roku obu miast w jedno). 1 stycznia 1786 poświęcono nową świątynię, po tym jak dzień wcześniej parafie cywilna i wojskowa utworzyły jedną wspólnotę.