Szkoliła dziewczęta i kobiety z Towarzystwa Polek, Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” i kół śpiewaczych w zakresie udzielania pierwszej pomocy. Działała też w wydziale organizacyjnym, dbając o porządek w hotelu i kuchnię oraz organizując wieczory towarzyskie. Była instruktorką Kół Polek. Jeżdżąc po Górnym Śląsku, organizowała kursy języka polskiego.
W czasie III powstania śląskiego kierowała punktem żywnościowo-opatrunkowym w Szopienicach i Łabędach. Nadzorowała działalność m.in. Natalii Agnieszki Ogrodnik-Popowicz, która pracowała jako sanitariuszka w Łabędach.
Po powrocie do Krakowa jako delegatka Towarzystwa Szkół Ludowych wizytowała obozy dla powstańców śląskich i obozy dla polskich uchodźców. Jeździła do Warszawy, by interweniować w sejmie w sprawie Górnego Śląska. Utrzymywała kontakty z kobietami z Polskiego Białego Krzyża i Towarzystwa Polek w Warszawie.