podczas III powstania pod Koźlem rozbiła patrol niemiecki w sile 6 członków bawarskiej grupy Organisation Escherich (orgeszów).
Jest prawdopodobnie jedynym i udokumentowanym przypadkiem kobiety walczącej z bronią w ręku w czasie powstań śląskich.
Po powstaniu zamieszkała po polskiej stronie granicy. Pracowała w towarzystwie ubezpieczeniowym „Westa” w Katowicach. Po 3 miesiącach przeniosła się do pracy w Dyrekcji Kolei, gdzie pozostała do października 1925.
W czerwcu 1925 wyszła za mąż za Karola Zanga, Niemca, pracownika kolei. Mieli dwie córki: Małgorzatę (ur. 1928) i Annę (ur. 1929). Kiedy w 1930 mąż zachorował i dostał rentę inwalidzką, Matylda jako działaczka narodowa postarała się o dzierżawę bufetu kolejowego w Królewskiej Hucie.
Została aresztowana 13 października 1939, krótko po wkroczeniu Niemców do Chorzowa. Była przesłuchiwana przez gestapo w Bytomiu. Nie wyparła się polskości. Jej sprawa jako przypadek karny została skierowana do naczelnego prokuratora Trybunału Ludowego w Berlinie. Brak dalszych informacji co do jej losów. Być może zmarła w 1940 r.