Rihard Jakopič (ur. 12 kwietnia 1869 w Lublanie, zm. 21 kwietnia 1943 tamże) – słoweński malarz impresjonistyczny, organizator życia artystycznego w Słowenii.

Życiorys Urodził się 12 kwietnia 1869 roku w Lublanie w rodzinie kupieckiej jako najmłodszy z ośmiorga rodzeństwa. W latach 1887–1889 studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu u Franza Rumplera, po czym przez rok kształcił się w Monachium w szkole Antona Ažbe i u Karla Rauppa, oraz dwa lata w Pradze u Vojtěcha Hynaisa, na tamtejszej Akademii Sztuk Pięknych.

Jakopič jest uznawany za jednego z pionierów słoweńskiego impresjonizmu i sztuki modernistycznej. Jego spuścizna liczy ponad 1200 obrazów i 650 rysunków. Początkowo malował w duchu twórczości Antona Ažbe, lecz pod wpływem prac Moneta zwrócił się ku impresjonizmowi. W serii impresjonistycznych pejzaży próbował uchwycić ducha słoweńskiego krajobrazu. Jego eksperymentalne szkice z lat 1903–1905 takie jak Sončni breg, o rozproszonej kompozycji i farbie nałożonej techniką impastu, przypominały abstrakcyjne studia koloru. Następnie, do 1917 roku tworzył prace o kontrastujących ciepłych i zimnych barwach, które przypominały prace fowistów, choć pod względem atmosfery bliżej im było do intymizmu. Po I wojnie światowej w jego malarstwie pojawiły się silne, ekspresjonistyczne pociągnięcia pędzlem i żywe kolory.