Do głównych tematów jego prac z tego okresu należały pejzaże przedstawiające rzekę Sawę, brzozy, praca w polu i martwe natury.
Jakopič był czołowym organizatorem życia artystycznego i kulturalnego w Słowenii. W 1909 roku wybudował własnym kosztem pawilon w lublańskim parku Tivoli, w którym założył pierwszą publiczną galerię w Lublanie. Budowla projektu Maksa Fabianiego, która nosiła imię jej założyciela, stała się z czasem kluczową instytucją wystawienniczą ziem słoweńskich. Wraz z Matejem Sternenem Jakopič założył prywatną szkołę malarstwa. Placówka, którą Jakopič później sam prowadził, była poprzedniczką Akademii Sztuk Pięknych w Lublanie. Jakopič należał także do inicjatorów założenia Galerii Narodowej w Lublanie oraz do członków założycieli Słoweńskiej Akademii Nauki i Sztuki.
Zmarł 21 kwietnia 1943 roku w Lublanie.
Upamiętnienie Od 1969 roku przyznawana jest coroczna nagroda jego imienia, która jest najważniejszym wyróżnieniem Słowenii w dziedzinie sztuk pięknych. Jego wizerunek widniał na banknocie o nominale 100 tolarów, wraz z reprodukcją fragmentu jednego z jego obrazów oraz