W 1925 jego projekt budynku w stylu dworkowym ambasady RP w Ankarze został wybrany i skierowany do realizacji. 27 listopada 1929 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia PolskiM.P. z 1929 r. nr 276, poz. 638 „za długoletnią i owocną pracę w służbie państwowej oraz za zasługi na polu ochrony zabytków kultury polskiej i pracy w stowarzyszeniach naukowo-kulturalnych”..
Jak wspomina radca poselstwa Jan Gawroński: „siedziba nasza świeciła swą staromodną elegancją między brzydkim, choć nowoczesnym gmachem ambasady radzieckiej, a szeregiem nie mniej brzydkich koszmarowych blików zbudowanych naprędce przez Niemców”.
Gmach w stolicy Turcji był początkiem współpracy Iwanickiego z MSZ II RP. W 1930 dokonał przebudowy kamienicy dla Konsulatu RP w Berlinie, projekt siedziby dla konsulatu w Królewcu. Był osobą odpowiedzialną za wybór obiektów dla ambasad w Bukareszcie, Wiedniu, Hadze oraz konsulatu w Lille. Wykonał również projekt budynku konsulatu w Dyneburgu.
Od 21 sierpnia 1906 był mężem Marii Anny z Sawickich h. Nowina (1881–1942). Mieli córkę i trzech synów.