Bardzo ważnym tematem jest dla Kierskiej dominująca w jej twórczości martwa natura. Te obrazy malowała głównie od lat 70. XX wieku aż do końca swojego życia. Martwe natury układają się w pewne cykle wyodrębnione ze względu na przedstawione przedmioty takie jak: książki, chleb, owoce, rośliny, czaszka. Charakterystyczną właściwością wszystkich tych prac jest klimat melancholii. W czasie jej artystycznej działalności (od lat 50. XX wieku do początku XXI wieku) pojawiały się pojedyncze recenzje z jej wystaw pióra: Stanisława Rodzińskiego, Jacka Buszyńskiego, Stanisława Primusa, Andrzeja Sawickiego, Andrzeja Osęki, Henryka Cyganika, Tadeusza Nyczka, a także wzmianka Mieczysława Porębskiego w jego książce Pożegnanie z krytyką. Z dwóch dużych wystaw w Galerii Dyląg z roku 2007 i 2009 wstępy do katalogów pisała Anna Baranowa. W 2020 roku Wydawnictwo Universitas wydało książkę Sylwii Góry Ewa Kierska. Malarka melancholii poświęconą postaci i twórczości artystki.