Pendżabskie Siły Graniczne (Punjab Frontier Force) znajdowały się pod bezpośrednią kontrolą wicegubernatora Pendżabu w czasie pokoju do 1886 roku, kiedy to przeszły pod rozkazy głównodowodzącego w Indiach. Kontyngent Hajdarabadu i inne lokalne korpusy pozostawały pod bezpośrednią kontrolą rządu. Wyższe związki operacyjne – dywizje i brygady – zostały rozwiązane w 1889 roku.. W czasie pokoju nie utrzymywano żadnych sztabów dywizji, wojska były rozproszone po całym subkontynencie indyjskim, a ich główną funkcją było zapewnianie bezpieczeństwa wewnętrznego. W 1891 roku trzy korpusy sztabowe połączono w jeden Indyjski Korpus Sztabowy (Indian Staff Corps.).
Dwa lata później Madras Army i Bombay Army utraciły stanowiska głównodowodzącego. W 1895 roku zniesiono armie prezydencji. Utworzona w ten sposób Indian Army została przegrupowana na cztery dowództwa: Bengal, Madras (w tym Birma), Bombaj (w tym Sind, Kweta i Aden) oraz Pendżab (w tym Granica Północno-Zachodnia i Pendżabskie Siły Graniczne).