Następnie Schirmacher związała się z Henri Chastenet, która prawdopodobnie pomogła Schirmacher w pracy nad biografią Woltera i przy innych publikacjach po francusku. Nie zachowała się prawie żadna bezpośrednia korespondencja między kobietami, ale matka Schirmacher pisała, że kobiety znały się od 11 roku życia. W czasie związku z Chastenet Schirmacher korespondowała już z Schleker. Hanna Krüger przypisuje Henri Chastenet wpływ na zmianę poglądów Schirmacher na bardziej konserwatywne i rozwój myślenia antysemickiego.
Käthe Schirmacher zmarła podczas podróży po Merano. Została pochowana na cmentarzu w Merano.
Edukacja i kariera Skończyła gdańskie seminarium nauczycielskie. Do 1887 studiowała romanistykę na Uniwersytecie Paryskim. W czasie pobytu w mieście była korespondentką „Danziger Zeitung”. Pisała o emancypacji kobiet we Francji. Nawiązała kontakt ze związkiem kobiet Verein Frauenwohl. W latach 1888–1889 pracowała jako nauczycielka w Liverpoolu, ale choroba gardła uniemożliwiła jej karierę pedagogiczną. Po powrocie do Gdańska w 1890 zaczęła uczyć na kursach dla kobiet. Następnie zaczęła studia romanistyczne na Uniwersytecie w Zurychu. W 1895 uzyskała stopień naukowy doktorki na podstawie rozprawy o XVII-wiecznym pisarzu Teofilu du Vian. Potem trafiła do Egiptu.