Trzy lata później była jedną ze współzałożycielek organizacji Verband Fortschrittlicher Frauenvereine (Związek Postępowych Stowarzyszeń Kobiecych). Była honorową sekretarką organizacji.

W 1902 opublikowała tekst na temat pracy zawodowej kobiet we Francji, dwa lata później zajęła się pracą domową kobiet. W 1904 współzakładała Velbund für Frauenstimmrecht (Światowy Związek Praw Wyborczych Kobiet). W 1905 wydała książkę Die moderne Frauenbewegung (Nowoczesny ruch wyzwolenia kobiet). Była to panorama i porównanie ruchów społecznych kobiet w USA, Francji, Wielkiej Brytanii, Szwecji i Rosji. Uczestniczyła w Międzynarodowym Kongresie Feministycznym w Londynie w 1909. Wkrótce wdała się w spór z Anitą Augspurg i Lidą Gustavą Heymann w sprawie tego, jak opisać angielski ruch sufrażystek. Mimo tego w 1912 wydała książkę Die Suffragettes.

Działalność polityczna Z czasem przyjęła poglądy konserwatywno-nacjonalistyczne, czego dawne koleżanki z ruchu feministycznego nie mogły jej wybaczyć. Jeszcze przed wybuchem I wojny światowej Schirmacher analizowała sytuację polityczną Europy i podkreślała niebezpieczeństwa dla tzw. niemieckiego Wschodu. Po zakończeniu wojny pisała teksty w czasopismach „Marchia Wschodnia” i „Duch pogranicza”.