Maria Pilch (ur. 3 lutego 1912 w Wiśle, zm. 18 lipca 1990 w Cieszynie) – nauczycielka i pisarka, badaczka Śląska Cieszyńskiego.
Życiorys Przyszła na świat w ewangelickiej rodzinie Ewy ze Śliwków (1892–1980) i Michała (1888–1917) Pilcha. Ojciec był właścicielem gospodarstwa „U Świerczka”. Zginął na froncie włoskim jako żołnierz armii austro-węgierskiej. Matka ponownie wyszła za mąż za wójta Pawła Raszkę, którego nazywano „królem Wisły”.
Maria uczyła się w 3-letniej szkole powszechnej w Wiśle, a w latach 1922–1928 w gimnazjum w Cieszynie. Jednocześnie pomagała w gospodarstwie, pasąc gęsi, owce i krowy.
Szybko zaważyła, że interesuje ją czytanie nie tylko Biblii i ewangelickich książek religijnych, ale i literatury pięknej. W latach 1928–1931 uczyła się w Prywatnym Seminarium Nauczycielskim Żeńskim im. M. Reja w Krakowie. W 1931 wróciła do Wisły. Nie mogąc znaleźć pracy w szkolnictwie publicznym, udzielała korepetycji dzieciom kuracjuszy. Zaprzyjaźniła się z pisarzem Gustawem Morcinkiem. W 1934 rozpoczęła pracę nauczycielki w szkole w Katowicach, potem pracowała w Siemianowicach. Wówczas poznała pochodzącego z Cieszyna L. Kobielę, jak ona zainteresowanego śląskim folklorem.