Jego reaktywność wobec kwasu siarkowego opisywana jest różnie: wg François Cardarelliego reaguje z rozcieńczonym z wydzieleniem wodoru:
a ze stężonym reaguje łatwo z wydzieleniem dwutlenku siarki:
wg Richarda J. Lewisa, Sr., reaguje jedynie z gorącym stężonym , natomiast na działanie kwasu rozcieńczonego lub zimnego stężonego jest odporny.
W stężonym kwasie azotowym ulega silnej pasywacji, dzięki czemu jest odporny na jego działanie i jest wykorzystywany w przemyśle do wytwarzania zbiorników do jego transportu. Z kolei z chlorowanymi węglowodorami reaguje gwałtownie. Także w wysokiej temperaturze (180 °C) utlenia glin szybko.
Związki chemiczne W związkach występuje na III stopniu utlenienia, bardzo rzadko również na I i II. Glin tworzy związki z niemal wszystkimi niemetalami, jak np. AlN, czy . W reakcji z chlorku glinu rozpuszczonego w eterze z wodorkiem litu powstaje spolimeryzowany :
lub przy nadmiarze LiH tetrahydroglinian litu:
Ten jest powszechnie wykorzystywany jako reduktor zarówno w chemii organicznej, jak i nieorganicznej. Wspomniany wcześniej chlorek glinu wykorzystywany jest m.in. jako katalizator w reakcji Friedla-Craftsa.