problem alokacji zasobów. W 1998 roku otrzymał tytuł profesora zwyczajnego w dziedzinie nauk technicznych.

W latach 1956–1968 pracował w Centralnym Biurze Studiów i Projektów Budownictwa Wodnego Hydroprojekt, w tym kierował projektem Amarah w Iraku. W latach 1968–1972 pełnił obowiązki dyrektora Biura Planu Operacyjnego „Wisła” w Centralnym Urzędzie Gospodarki Wodnej i współpracował z Programem Rozwoju ONZ. W latach 1972–2007 był pracownikiem Politechniki Warszawskiej w Instytucie Inżynierii Środowiska i, po zmianie nazwy w 1993 r., w Instytucie Systemów Inżynierii Środowiska. Od 1984 roku był zastępcą dyrektora Instytutu ds. Nauki, zaś w latach 1990–1992 dyrektorem Instytutu. W okresie 1999–2002 pełnił funkcję dziekana Wydziału Inżynierii Środowiska, a w latach 2000–2005 był kierownikiem Zakładu Gospodarki Wodnej i Hydrologii. W okresie 2002–2005 przewodniczył Komisji Senatu PW ds. Etyki Zawodowej. Również od 2002 r. był członkiem Państwowej Komisji ds. Stopni i Tytułów Naukowych w dyscyplinie inżynierii środowiska (sekcja nauk technicznych).