Następnie służył w 3 Pułku Artylerii Polowej Legionów. 9 września 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w artylerii, w grupie oficerów byłych Legionów Polskich. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 62. lokatą w korpusie oficerów artylerii. 17 maja 1922 odznaczono go orderem wojskowym „Virtuti Militari" V klasy. W 1923 pełnił obowiązki dowódcy III dywizjonu. 1 grudnia 1924 został mianowany majorem ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 i 20. lokatą w korpusie oficerów artylerii. Po awansie został zatwierdzony na stanowisku dowódcy III dyonu. Z dniem 1 kwietnia 1925 został odkomenderowany na sześciomiesięczny kurs dowódców dywizjonów w Strzeleckiej Szkole Artylerii w Toruniu. W sierpniu 1926 został przeniesiony do kadry oficerów artylerii z jednoczesnym pozostawieniem na przeniesieniu służbowym do Obozu Szkół Artylerii w Toruniu do 20 grudnia tego roku. W lipcu 1928 został zatwierdzony na stanowisku komendanta Szkoły Podoficerów Zawodowych Artylerii. 2 grudnia 1930 został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z 1 stycznia 1931 i 10. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W grudniu 1932 został przeniesiony do 8 Pułku Artylerii Ciężkiej w Toruniu na stanowisko zastępcy dowódcy pułku.