Katedra Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny i św. Jana Chrzciciela w Sedlcu – obiekt sakralny, w przeszłości pełniący funkcję kościoła klasztornego zakonu cystersów w Sedlcu – obecnie dzielnicy miasta Kutná Hora, zlokalizowany około dwa kilometry na północny wschód od centrum tego czeskiego miasta. Pierwotnie gotycki z przełomu XIII i XIV w., odbudowany na początku XVIII wieku przez Jana Blažeja Santini-Aichela w stylu barokowego gotyku. Od 9 grudnia 1995 roku, wraz z historycznym centrum miasta i kościołem św. Barbary, znajduje się na liście światowego dziedzictwa UNESCO.

Historia Historia dzisiejszej katedry nieodłącznie wiąże się z funkcjonującym na terenie Sedlca klasztorem zakonu cystersów, najstarszym w Czechach. Założono go w 1142 roku.

Wzniesiony w latach 1280–1320 kościół klasztorny łączył w sobie cechy stylowe północnofrancuskiej gotyckiej architektury katedralnej z elementami niemieckimi. Jego budowę rozpoczęto za czasów opata Heidenreicha, kiedy to klasztor cystersów rozwinął się gospodarczo, głównie dzięki wydobyciu srebra na obszarach wchodzących w skład jego uposażenia, co całkowicie zmieniło sytuację materialną opactwa i całego regionu. W bezpośrednim sąsiedztwie klasztoru wyrosło zaś średniowieczne miasto Kutná Hora.