Reżyserka nie zgadzała się z podejściem krytyków pākehā, uważając, że w swojej ocenie są zbyt przywiązani do zachodnich sposobów prowadzenia narracji, przez co mogli nie docenić filmu opartego mocno na maoryskich tradycjach ustnego przekazywania historii.
Mita uważana jest za kluczową postać w rozwoju kinematografii maoryskiej. Była jedną z pomysłodawczyń organizacji Te Paepae Ataata, wspierającej maoryskich filmowców, założonej w 2008 roku i finansowanej przez New Zealand Film Commission. Była producentką jednego z pierwszych filmów Taiki Waititi, Boy z 2010 roku. Jej twórczość stanowiła wielką inspirację dla innych filmowców z całego świata, pochodzących z rdzennych społeczności. Utrzymywała kontakty m.in. z Alanis Obomsawin, kanadyjską filmowczynią Abenaków. Wedle Jessego Wente, dziennikarza i krytyka sztuki pochodzącego z Pierwszych Narodów, twórczość Mity była "iskrą, która wywołała płomień" dla kina Indigenous.
Mita była wielokrotnie nagradzana w branży filmowej i zapraszana do jury festiwali, m.in. Sundance Film Festival Native Film Initiative czy National Geographic All Roads Indigenous Film Festival.