Po zakończeniu działań wojennych kontynuował służbę w 30 pp w Skierniewicach, a następnie w Warszawie. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 939. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a 3 maja 1926 mianowany kapitana ze starszeństwem z 1 lipca 1925 i 51. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Następnie został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza. W marcu 1931 został przeniesiony z KOP do 3 Pułku Piechoty Legionów w Jarosławiu na stanowisko dowódcy kompanii, a następnie adiutanta batalionu. W marcu 1939 w dalszym ciągu pełnił służbę w 3 pp Leg. na stanowisku oficera administracyjno-materiałowego. W tym czasie był już oficerem korpusu administracji.
W czasie okupacji niemieckiej pełnił służbę na stanowisku komendanta I Odcinka Obwodu Kraków-Miasto SZP, a od początku 1942 komendanta Obwodu Kraków-Powiat ZWZ/AK. W końcu lata lub na początku jesieni 1943 został odwołany z zajmowanego stanowiska przez ówczesnego komendanta Okręgu AK Kraków płk. Józefa Spychalskiego pod presją członków Stronnictwa Ludowego „Roch”. Obowiązki komendanta Obwodu Kraków-Powiat objął ponownie po aresztowaniu (8 lutego 1944) mjr. Józefa Kowalówki.
Był mężem Antoniny z Naskalskich (ur. 1899), z którą miał dwóch synów.