Na przełomie lat 20. i 30. był radnym Rady Miejskiej w Kole. Udzielał się również charytatywnie, był m.in. współorganizatorem Domu Wychowania Dziecka w Kole, gdzie przebywały dzieci działaczy komunistycznych osadzonych w więzieniach. W 1934 roku oddał swoją aptekę w dzierżawę i wyjechał do Warszawy, aby kierować tam apteką swojego zmarłego szwagra, Gustawa Anca. W tym czasie uczęszczał też na wykłady w Szkole Nauk Politycznych. W 1936 roku zaangażował się w tworzenie Dziennika Popularnego.
Podczas II wojny światowej dalej mieszkał z żoną w Warszawie, przy ulicy Wileńskiej. Powstanie warszawskie przeżył mieszkając przy ulicy Nowogrodzkiej. Po upadku powstania trafił z żoną do Bochni, gdzie zastał ich koniec wojny. W styczniu 1945 roku Rada Miejska w Kole jednogłośnie wybrała go zaocznie burmistrzem miasta. Do Koła powrócił w marcu tego samego roku i został uroczyście wprowadzony do ratusza by objąć stanowisko burmistrza. W tym samym roku aptekę po Wojciechowskim przejęła jego siostrzenica. Wojciechowski wchodził też w skład Komitetu Powiatowego Polskiej Partii Robotniczej.
Zmarł po krótkiej chorobie 22 sierpnia 1948 roku w Kole.