13 listopada 1918 oddelegowano go do pełnienia obowiązków zastępcy komendanta Obwodu VI Ziemi Kaliskiej. Kiedy POW wcielono do Wojska Polskiego otrzymał przydział do 31 pułku piechoty na stanowisko szefa 6 kompanii. 21 czerwca 1919 wyruszył z pułkiem na front w Galicji Wschodniej walcząc tam z wojskami ukraińskimi pod Krzywczem, Germakówką oraz Zalesiem. 10 września został przydzielony w Dowództwie Okręgu Generalnego IV w Łodzi do Oddziału II Informacyjnego, gdzie również zdał egzaminy dojrzałości w zakresie szkoły średniej. Tam również został awansowany na stopień podporucznika. 21 stycznia 1920 powrócił na front do macierzystego pułku. Od 14 czerwca przebywał w szpitalu, a 12 lipca powrócił do pułku i objął w 5 kompanii stanowisko młodszego oficera. Walczył z pułkiem pod Cichą Wolą, Kuzkami, Buszkami i Łysowem. W dniu 3 sierpnia został w II batalionie oficerem gospodarczym, z którym brał udział w Bitwie Warszawskiej, podczas której walczył pod Radzyminem, a następnie uczestniczył w wypadzie na Wyszków kończąc szlak bojowy w bitwie toczonej od 11 do 13 września pod Sokalem. Od 14 listopada 1920 do 14 lipca 1922 pełnił obowiązki adiutanta II batalionu. Po zakończeniu wojny do 1 września 1923 zajmował w pułku różne stanowiska. W okresie od 7 stycznia do 2 maja 1925 był słuchaczem IX Kursu Wyszkolenia Młodszych Oficerów Piechoty.