W nocy ppłk Tokarzewski dokonał odpowiednich przeformowań ugrupowania bojowego.

28 września od 5.10 artyleria polska realizowała nawałę ogniową na fort. Próbujący interweniować sowiecki pociąg pancerny został parokrotnie trafiony, wycofał się przez most kolejowy na północny brzeg Dźwiny i tutaj wypadł z szyn. O 5.30 do natarcia ruszyły 1 i 2 kompania 5 pułku piechoty Legionów i jedna kompania 1 pp Leg. oraz dwa plutony czołgów. Jednakże na skutek źle funkcjonującej łączności tyraliery wpadły pod ogień własnej ciężkiej artylerii i poniosły straty. Artyleryjski pocisk zniszczył jeden czołg. Ostatecznie czołgi utorowały piechocie drogę do środka sowieckich umocnień, a następnie dotarły do mostu żelaznego, odcinając odwrót załodze fortu. Po ciężkim boju o 6.45 Polacy opanowali fort. Resztki sowieckiego batalionu próbowały przeprawić się przez Dźwinę na barkach i łodziach. Zniszczyły je ogniem działek stojące przy moście polskie czołgi i karabiny maszynowe piechoty. O 21.00 saperzy polscy wysadzili środkowe przęsło mostu żelaznego.